บทที่ 663

ลมกลางคืนพัดโชยมา

　　หางตาของเฉินจิ่วเยว่ชื้นเย็น เธอเอื้อมมือไปสัมผัสเบาๆ กลับกลายเป็นน้ำตาทั้งหมด...

　　เธอยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด มองไปยังทิศทางที่ลู่ฉวินจากไป พลางหวนคิดถึงอดีตระหว่างพวกเขาทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งทั้งร่างราวกับอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง

　　เสียงเรียกเข้ามือถือดังขึ้นเบาๆ——

　　เฉินจิ่...